De wijsheid is een vrouw - Mieke Mosmuller

Is er iets dat zich lastiger laat vangen in woorden dan liefde? De vraag ‘Wat is liefde?’ is bijna net zo ongrijpbaar als ‘Wie ben ik eigenlijk?’ Liefde en identiteit behoren tot de kern van ons bestaan. Ze lijken uit elkaar voort te komen en staan toch soms lijnrecht tegenover elkaar.

Echte liefde vraagt dat het ego naar de achtergrond verdwijnt, terwijl zij tegelijk ontspringt aan datzelfde innerlijke centrum. Is liefde dan werkelijk belangeloos, of schuilt er altijd een vorm van zelfliefde onder?

Zuivere liefde kan alleen groeien op een bodem van inzicht. Wijsheid gaat haar vooraf en opent de deur naar zelfkennis. Zij helpt onderscheiden tussen egocentrische gehechtheid en onbaatzuchtige toewijding, tussen vluchtige hartstocht en liefde voor het wezen van de ander.

Wijsheid is niet voorbehouden aan één geslacht, maar wordt vaak verbeeld als een vrouwelijk principe. Zij leeft in ieder mens die haar zoekt. Wie haar uitnodigt, kan zijn denken laten omvormen tot helder en doorleefd begrijpen. In het oude Egypte droeg zij de naam Isis, bij de Grieken werd zij gezocht als Sophia, en binnen het christendom kreeg zij gestalte in Maria.

Waar zuivering plaatsvindt, hoe klein ook, groeit inzicht. Iedere innerlijke loutering verdiept het bewustzijn. Zo openbaart wijsheid zich telkens opnieuw, als een vrouwelijke kracht die het hart verheldert en liefde haar ware fundament geeft.